Инсулинската резистенција се јавува кога клетките во мускулите, масното ткиво и црниот дроб не реагираат соодветно на инсулинот и не можат лесно да ја преземат глукозата од крвта. Како резултат на тоа, панкреасот произведува сè повеќе инсулин за да помогне гликозата да влезе во клетките.
Симптомите често вклучуваат зголемен обем околу струкот, потешкотии при слабеење, замаглен ум („brain fog“) и постојана желба за благо после оброк. Оваа состојба е главниот чекор пред појавата на дијабетес тип 2. Најважното „оружје“ против инсулинската резистенција е промената на животниот стил: исхрана со низок гликемиски индекс, редовна физичка активност и намалување на стресот, секако, под надзор на специјалист ендокринолог.